dziewczyna rewolwerowca

Jak Wam minęła niedziela? Minie bardzo leniwie. Dzisiaj odpoczywałam. Moja głowa próbowała odpocząć. Myśli zaplątane dotąd niczym węzeł gordyjski, same miały się rozplątać. Niestety zazwyczaj gdzieś tam w samym środku węzła zazwyczaj tli się skrzętnie przygaszane przeze mnie poczucie obowiązku. Czy tylko ja mam tak!!!??? To moje poczucie obowiązku… Tak, tak powinnam wziąć się w garść i zrobić coś pożytecznego (np. zgłębiać tajniki prawa oświatowego, poprasować, czy zrobić coś równie fascynującego). Ale tej niedzieli byłam super strażakiem i skutecznie przygaszałam w głowie myśli o czekającej na mnie robocie i ze wszystkich sił starałam się rozkoszować zwolnionym tempem życia.

Do poniższej stylizacji brakuje mi jeszcze tylko konia… no i może jeszcze gitary… W zasięgu wzroku nie było, choć przydałyby się bardzo, podrasowałyby stylizację niewątpliwieJJJ i znalazłabym się w siódmym westernowym niebie.

Mówiłam Wam już, że uwielbiam kapelusze. Ten ze zdjęć jest jednym z moich ulubionych. Zakładam go i już jestem dziewczyną samotnego rewolwerowca… Miłe i trochę dzikie uczucie.

Nie wiem jak Wy, ale jeśli bym mieszkała w Paryżu, Nowym Yorku, Mediolanie lub chociaż w Krakowie, to nosiłabym  kapelusze codziennie. Ale do mojego miasta kapelusz po prostu nie pasuje. Do mojego życia też nie za bardzo. No bo wyobrażacie sobie kupowanie jajek na targu w kapeluszu? Robienie babek w piaskownicy z wielkim rondem na głowie? Przejście paru kroków z samochodu do pracy, tylko po to, żeby usłyszeć: a co Pani ma na głowie? Od swojego ucznia?

Może kiedyś, może na wakacjach, trochę dalej od piaskownicy częściej będę go zakładać.

Do zobaczenia kochani…

Photos by Stand Up Fashion

koszula - next kids

top, torebka - atmosphere

spodnie, pasek, kapelusz - sh

okulary - allegro

bransoletki - Ooh!Andy, kappahl, glitter

co ma w głowie księżniczka

Dzisiaj Julia namalowała dwa obrazki. Dwa prawie identyczne. Na pierwszym obrazku zamaszyste kółko i dookoła lewitujące bez składu i ładu kropki, kreski – generalnie niezorganizowane bohomazy. Na drugim dziele, bardzo podobnym do pierwszego (moim skromnym zdaniem), znalazło się zamaszyste kółko, a dookoła i w środku również podobne kropki i kreski. A oto mój dialog z artystką:

- Mamooo!!! Namalowałam Ci obrazki - krzyczy Julia.

- A co namalowałaś? Pytam patrząc na pierwsze dzieło.

- No nie widziś? To TY!

- Acha… (sic!), a ładna jestem na tym obrazku? Pytam pełna obaw o te kreski…

- Nooo… piękna, masz długie włosy!!!

- Acha…, a na tym drugim? Też ja?

- Nie!!!  Nie widziś?!!! - pyta Julka zirytowana już tą maminą niewiedzą w kwestiach fundamentalnych i na dodatek widocznych gołym okiem.

- Przecieś to kropki i kreski… - odpowiedziała wydymając usteczka.

- A to kółko? – wskazuję na zamaszyste różowe kółko chcąc zasiać ziarno niepewności u księżniczki.

- Kropki, kreski i kółko… - dodaje na koniec ze spokojem mała artystka.

Może kiedyś, ktoś bardzo mądry wymyśli sposób na zamieszkanie w głowie dziecka. O ileż prostsze byłoby wtedy rodzicielstwo!!!

A póki co wracam do pasteli, które kojarzą mi się z dzieciństwem. Dodałam trochę błysku, jak przystało na prawdziwą „dużą” królewnę…JJJ.

Photos by Stand Up Fashion

sweter - tkmaxx

spódnica - debenhams

szpilki - new look

pasek, bransoletka - glitter

torebka- DIY

zegarek - certina

pierścionek - pandora

turbo ptyś

Dzisiaj ostatni post z Budapesztu. Zabiorę Was na zakupy do Centralnej Hali Targowej w dzielnicy Peszt IX. Mam sentyment do takich miejsc z dwóch powodów. W mieście w którym mieszkam jest mały ryneczek, na którym często robię zakupy i bardzo to lubię. Drugi powód bierze się z mojego małego zboczenia. Uwielbiam podglądać  ludzi podczas gdy robią zwyczajne rzeczy, np. zakupy na targu. To w jaki sposób ktoś kupuje jabłka zawsze mnie fascynował. Wiem… dziwna jestem. Ja sama zawsze wącham jabłka zanim je kupię. Z innymi owocami, tudzież warzywami, już tak nie mam…

   Ale wracając do hali targowej w Budapeszcie – to idealne miejsce do takich właśnie przyjemnych zboczeń. Siedzę sobie, popijam frycza lub jak kto woli szprycera lub Turbo Ptysia (przepis znajdziecie tutaj) i obserwuję… Po upale i w upale nie mam nic bardziej orzeźwiającego i dającego świeższy punkt widzenia.

    Poniżej zdjęcia po spożyciu jednego Turbo Pysia pokazujące mój punkt widzenia … JJJ.

   Hala jest naprawdę ogromna. Obecnie handel odbywa się na trzech kondygnacjach: w podziemiach i na parterze sprzedaje się przede wszystkim produkty spożywcze, podczas gdy na pierwszym piętrze kupić można wyroby węgierskiego rzemiosła ludowego, głównie rękodzieło. Chyba tu, w tym zatłoczonym, gorącym i głośnym miejscu poczułam najbardziej klimat Budapesztu.

   I na zakończenie mały bonusJJJ. Dwoje WIELKICH nieobecnych - mój prywatny backstage z BudapesztuJJJ. 


   Przedstawiam Wam MójcionaJJJ, autora większości zdjęć na moim blogu. I Martę – piękną, cudowną kobietę, na którą mogę zawsze liczyć. Kilka zdjęć Marty możecie zobaczyć poniżej.

Do zobaczenia w Polsce kochaniJJJ.